شب اول فاطمیه دوم 1403 - محمدرضا طاهری

ای امید دل بی‌تاب همه رعیت‌ها/چشم ما پر شده از اشک پر از حسرت‌ها/باز از مرحمت یک نظرت جمع شدند/بر سر سفره‌ی روضه همه‌ی هیئت‌ها/ما سیه پوش غم مادر مظلوم توییم/و در این روضه گرفتیم بسی عزت‌ها/تو حواست به من نوکر بی‌لایق هست/دست من را تو گرفتی وسط غفلت‌ها/بارها مرحمتت شامل حالم شده است/بارها داده‌ام آقا به تو من زحمت‌ها/تا نیایی گره از کار بشر وا نشود/همگان منتظرت؛ امت‌ها دولت‌ها/تو بیا تا که به زیر قدم فاطمی‌ات/بشکند سیطره‌ی کل ابرقدرت‌ها/پسر مادری هستی که به مسجد فرمود/بارها جمله‌ی هیهات من الذلتها/مادرت دست ز دامان امامش نکشید/گرچه زخمی شده در کوچه‌ی بی‌غیرت‌ها/***میخ در روضه ی پر دردسر انشاء می کرد/فاطمه سوخت و یک شهر تماشا می کرد

گل شمه‌ای از آیه تطهیر تو باشد /گر آینه در آینه تکثیر تو باشد/خود کیستی ای سوره‌ی کوثر/که حسینت تا کرببلا رفت که تفسیر تو باشد/بر سفره‌ی نان و نمکت /دست علی هم برداشت نمک را که نمک گیر تو باشد /اکسیر کنیز تو طلا کرد مسم را/خود فضه طلا گشته‌ی اکسیر تو باشد/در آب به تصویر کسی زل زده عباس/عشقش فقط این است که تصویر تو باشد/ای دست پر از پینه ز چرخاندن دستاس/عالم همه در گردش تقدیر تو باشد/در خوابِ شهیدان جهان یکه سواری است/کی می‌رسد از راه که تعبیر تو باشد

مدینه مرکز پیکار نابرابر بود/علی نشانه، ولی جنگ با پیمبر بود/به حفظ جان علی فاطمه سپر گردید/قد خمیده او ذوالفقارِ حیدر بود/نگاه زینب کبری به غربت مادر/نگاه فاطمه بر اشک چشم دختر بود/رخی که رنگ جسارت گرفت قرآن بود/تنی که روی زمین افتاد، کوثر بود/چهار کودک معصوم با تنی لرزان/دعایشان به پدر، چشمشان به مادر بود/چهل نفر به سر بَضعه پیمبر ریخت/شرورتر ز همه قنفذِ ستمگر بود/خدا گواه‌ست که یک ضربه بر تنش نزدند/به قصد کشتن او، ضربه‌ها مکرّر بود/به فتح خیبر و بازوی شیر حق سوگند/که قتل دخت نبی، انتقام خیبر بود

هنوزآتیشه درِ خونه/دل علی رو می‌سوزونه/یادم نمیر‌ه این جماعت، این آدما‌ی بی‌مروت/می‌کشیدن منو با کینه، می‌زدنت به قصد غربت/وای از مصیبت/دیدم که خون می‌باره مسما‌ر/دیدم چهل‌تا مردم آزار /ریختند تو خونه و چهل بار، خور‌دی به دیوار/دیدم دارن می‌زننت دوباره /یکی رو چادر تو پا می‌ذاره/زدن نگفتن‌ که تور‌اهی دار‌ه /دیدم بازم با درد پهلو/اومدی توی کوچه بانو/یه‌ طر‌فو شکسته سینه، یه‌ طر‌فم کل مدینه /تا‌که غلاف رسید و دیدم، که زندگیم نقش زمینه/وای از مدینه/بمونه حرفای اضافه، قاتل من زخم غلا‌فه/از مالیات قنفذ‌ ملعون‌، دیگه معا‌فه/گل امید‌مو با ریشه کندن /حالا که دارن دستمو‌ می‌بندن /وایسا‌دن و به غصه‌هام می‌خندن

لا ملجا لنا الا زهرا/تنها امید ما در این دنیا/ما را رها نکن جان مولا/ای توسل همه شهیدا ای جان/چادرت پناه بی پناهان ای جان/شیعه از تو استقامت آموخت وقتی/پشت در شدی تو مرد میدان ای جان/استقامت مادر معنی غیرت مادر/با محبت مادر اوج صلابت مادر/پسرت با عزت رود به نیزه اما/ندهد یک لحظه تن به مذلت مادر/ملجئنا یا زهرا...

وقتی که در سوخت/تو تو آتیش بودی حیدر سوخت/وقتی قرآن زیر پا افتاد/آیه آیه آیه کوثر سوخت/یه نفر نیومد/از دیوار صدا در اومد از مردم در نیومد/یه نفر نیومد/تو رو می‌زدن از این دستای بسته کاری بر نیومد/تکیه گاه بودی بی‌گناه بودی/قبلِ اون روز دوشنبه رو به راه بودی/در به پهلوت خورد آرزوهات مُرد/از اینا گذشته زهرا پا به ماه بودی/ای وایِ من ای وایِ من/زهرای من زهرای من/میلرزه دست و پای من/زهرای من زهرای من/روضه مشهوده/همه با خیال آسوده/اینقدر هیزم آوردن که/خونه زندگیم پر از دوده/چشم و رو ندارن/دست من بسته اینا دست روی دست می‌ذارن/چشم و رو ندارن/تو رو می‌زنن تا از پا منو در بیارن/مرتضی بودم مقتدا بودم/تا زمین نخورده بودی سرِ پا بودم/وسط آتیش زیر پا بودی/من تو اون معرکه دنبال عبا بودم/ای وایِ من ای وایِ من/زهرای من زهرای من/میلرزه دست و پای من/زهرای من زهرای من/شب تار اومد/چی به روزِ روزگار اومد/مثل پشتِ در نیم سوخته/کربلام عبا به کار اومد/با قد خمیده/یه جوون مرده که از زندگی دست کشیده/با قد خمیده/رو عبا تنِ جوونش رو با گریه چیده/بی‌عصا مونده این بابا مونده/سرِ پیری روی دستش یه عبا مونده/ارباً ارباً یعنی که آخر سر/چند تا عضو پیکرش رو خاکا جا مونده/ای وای من ای وای من /رفتِ رمق از پای من /ای وای من ای وای من /ای خوش قد و بالای من