شهادت امام حسن عسکری (ع) 1403 - حسین ستوده

در کنج دلم عشق کسی خــانه ندارد/کس جای در این کلبه ویرانه ندارد/دل را بکف هر که نهم بــاز پـس آرد/کس تاب نگهــداری دیوانه ندارد/گفتم مه من از چــه تو در دام نیفتـتی/گفتا به خدا دام شما دانه نـدار/یا یاابن الحسن دردم وا کن/مرا با دیدنت حاجت روا کن/بیا یابن الحسن دورت بگردم/بیا تا دست خالی بر نگردم/بیا مهدی که سیلی کرده آبم/***شیطان به بیت حیّ تعالی چه می‌کند؟/آتش به گِرد خانه‌ی مولا چه می‌کند؟/رویش سیاه گردد و دستش شکسته باد/قُنفذ کنار خانه‌ی مولا چه می‌کند؟/زن در میان دشمن و مرد غریب او/با دست بسته و تک و تنها چه می کند/گیرم رواست سوختنِ خانه، میخِ در/بر سینه‌ی شکسته‌ی زهرا چه می‌کند؟/

یابن‌الحسن آجرک الله/من واسه‌ی اشکات بمیرم/این روزا با پیرهن سیاهم/روضه برا بابات می‌گیرم/رسمه تو دنیا/پسر سرِ بابا رو به دامن می‌گیره /پسر که باشه/بابا دم جون دادنش راحت می‌میره /با اشک چشمام/بارون می‌ریزه رو لبایی که کویره/تو حجره دلگرم بودو/سرِ بابات روی بالش نرم بودو/درسته بی‌تاب بودو/آب اگه می‌خواست چند تا کاسه‌ی آب بودو/من شصت و نُه روزه که دارم/میگم حسینو خون می‌بارم /با روضه‌ی این پیر مظلوم/گودالو هی یادم میارم/عریان نبودو/بالا سرش نه خولی و سنان نبودو/بی سر نبودو/تو سامرا که صحبت چادر نبودو/غارت نکردن/تو سامرا هیچ‌کسو بی حُرمت نکردن/****از خیمه پابرهنه دویدم دویدم دویدم/

با پا زدنت /بعضیا وضو گرفتن بی‌‌مهابا زدنت/گیر آوردنت غریب و مثل زهرا زدنت/سی هزار نفر تو رو با بغض مولا زدنت/دیدم که روی سینه‌ات دویدن، دویدن، دویدن/دیدم که موی سرت رو کشیدن، کشیدن، کشیدن/دیدم که با یه خنجر که کنده نمیشه ببری/رگهاتو می بریدن/ غوغا شده بود /سرِ بردنِ لباسای تو دعوا شده بود/استخونت از میونِ سینه پیدا شده بود/حرمله مزاحم خیمه‌های زن‌ها شده بود/پس تا زدنت /پاهاشون جای خودش دیدم که دستا زدنت/پا می‌کوبیدن کنار تو و مستا زدنت/من دیدم که ظاهراً خدا پرستا زدنت/تن با سایه‌ات یکی شد /حسینم، حسینم، حسینم/خاک و صورت یکی شد /حسینم، حسینم، حسینم /هم دستی سنان با یه لشکر چیا کرد واویلا/پشت و سینه ات یکی شد، واویلا، واویلا

جبرئیل گفت عطشان/یا قدیم الاحسان/گریه میکردم/جبرئیل گفت عریان/روی خاک سوزان/گریه میکردم/غریبا وحیدا فریدا/میگفت زینب از خیمه دیدا/غریبا وحیدا فریدا/میگفت شمر رو سینه ات پریدا/غریبا وحیدا فریدا/میگفت خنجرش سخت بریدا/غریبا وحیدا فریدا/میگفت موتو خیلی کشیدا/شیب گوداله و شاه بی ردا/وا محمدا وا محمدا/عمه جان رو به مدینه زد صدا/وا محمدا وا محمدا/دلم آروم نمیشه/برات بی اختیار گریه کردم/پای روضه ات زنونه/نشستم زار و زار گریه کردم/جبرئیل گفت آروم/ای حسین مظلوم/گریه میکردمجبرئیل گفت پهلوم/تیغ کند و حلقوم/گریه میکردم/غریبا وحیدا فریدا/میگفت خوردی زخم از پلیدا/غریبا وحیدا فریدا/میگفت میزدن ریش سفیدا/لااقل صیدتو رو به قبله کن/شمر حوصله کن .../اول بکش و بعد هلهله کن/شمر حوصله کن ... /کشتین عزیز دلمو، چرا ول نکردین/انقده دور و بَرِ این بچه‌ها نگردین/دختر نداری مگه زجر؟ نکِش موی رقیه رو/گوشوارشو بردی نَبَر النگوی رقیه رو

سامرا هم سخنش می‌سوزد/یوسفی پیروهنش می‌سوزد/گاه با سر به زمین میفتد/گاه از پا شدنش می‌سوزد/حسن فاطمه مسموم شده/بین بستر بدنش می‌سوزد/با لگد مادر او را کشتند/از غم یاسمنش می‌سوزد /همه از بی کسی‌اش گریانند /او به یاد حسنش، می‌سوزد/همسر او عوض زخم زبان/موقع سوختنش، گریان است/در امان بود در این شهر غریب/او که دور از وطنش می‌سوزد/بقیة الله آجرک الله.../با همان تشنگی‌اش گفت حسین/ناله‌ی دل شکنش می‌سوزد/سر پیراهن او، دعوا نیست/از کفن داشتنش می‌سوزد/دور او یک زن بی‌چادر نیست/می‌کشد آه و می‌سوزد/حسین...

آقا تو رو جون زهرا/گره افتاده بی، تو به کل دنیا/آقا، نکنی دل از ما/نکنی سر تو چاه، دیگه مثل مولا/برگرد، ای مرد شبگرد/برگرد، ای ز مردم دلسرد/برسون خودتو، ای پناه دلم/به امید وصال، رو به راهه دلم/العجل مولا.../دنیا، یه سرابه محضه/زندگیِ بی تو، یه عذابه محضه/سخته، تو دلای سنگی/کی برمیگردی، مُردم از دلتنگی/احساس، چاره‌ی این تنهاست/برگرد تو رو جون عباس/ببین هق هق این، گریه‌های منو/بی تو غم می‌گیره، جمعه‌های منو/برسون خودتو، ای پناه دلم/به امید وصال، رو به راه دلم/العجل مولا

دم شیرینم تویی تسکینم ابی عبدالله، ابی عبدالله/نازنین یارم، تو رو دوست دارم ابی عبدالله، ابی عبدالله/توی این شبا اومدم اینجا مهمون دریاشم، پیش تو احیا شم/بطلب منو یک شب جمعه کرب‌وبلا باشم تو بغلت باشم/ته لطف و مرامی حسین تو همونی که می‌خوامی حسین/نمی‌شه مصادره کرد معشوقه خاص عوامی حسین/ابی عبدالله، ابی عبدالله، ابی عبدالله/سروسامون دل دیوونه ابی‌عبدالله، ابی‌عبدالله/همه احساسم بمونی واسم/ابی عبدالله، ابی‌عبدالله/تو بری سر قله قاف هم دل می‌ره دنبالت، دست منو و شالت/تو گرفتی گداتو از اول زیر پر و بالت قربون تمثالت/می‌گه انگارم این زودیا کربلا دعوتی پاشو بیا/تویی عشق مقدس من ابی‌عبدالله/من اگر گریه برایت نکنم می‌میرم/من اگر سینه برایت نزنم می‌میرم /حسین جان منی، حسین جان منی، حسین جان منی

ای همه ی کار و کسم یا حسن/نیم نگاه تو بسم یا حسن/با تو امیرِ دو جهانم ولی/بی تو اسیر قفسم یا حسن/جان و جانان منی/دین و ایمان منی/مهر تابان منی/جان حسن مولا/****مست تو ام مست تو ام یا حسن/عاشق پابست تو ام یا حسن/تا به ابد من نروم از درت/عمریه پیوستِ تو ام یا حسن/جان و جانان منی/دین و ایمان منی/مهر تابان منی/جان حسن مولا/****وصله ی ناجور تو ام یا حسن/صیدمو در تور تو ام یا حسن/دست کریم تو به من داده/سینه زنه شور تو ام یا حسن/تو رگت خونِ علی/شیر جنگ جملی/عشق بین المللی/جان حسن مولا

تو گرفتاری هام/تویی اونکه دستمو میگیره/من گدای تو ام/منم اونکه واسه تو میمیره/عاشقانه دوسِت دارم عشق جاودانه/مادر تو داره هوای مارو مادرانه/دوسِت دارم دوسِت دارم عاشقانه/این روایت نقل از رسول اللهِ/حک شده تو صحنت به خط خوانا/گفت حسینُ مِنی و اَنَا مِن حسین/اَحَبَ الله مَن اَحَبَ حسینا/****عشق برا من یعنی/توی هیئتت بمیرم ارباب/عبد این درگاهم/از درِ خونت نمیرم ارباب/کربلاته که قبله ی تموم حاجاته/روزی ما دست خانوم رقیه ساداته/عرش اعلا عرش اعلا کربلاته/اَلا وَ صَلَی الله عَلَی الباکینه/یا اباعبدالله میگم تو گریه/عاشقای رقیه اینو بدونید/اَحَبَ الاَرباب اَحَبَ رقیه

چه بهشته کربلا/روی قلب من خدا خودش نوشته کربلا/چه بهشته کربلا/گِلمو رقیه با گلت سرشته کربلا/پره رازه کربلا/چه بلنده پرچمت، در اهتزازه کربلا/پره رازه کربلا/که بهشت یعنی دو رکعته نمازِ کربلا/ذکر هر دم، کربلا/ثابت کردم، کربلا/من هرجایی، گم بشم/برمی‌گردم، کربلا/شیرین‌تر از بغل مادر حرم حسین/بره بالاتر علم حسین

چه غریبه کربلا/شب جمعه‌ها پر از شمیمِ سیبه کربلا/چه غریبه کربلا/چی میشه منم بشم مثل حبیب کربلا/به صفای کربلا/توی خواب قدم زدم تو کوچه‌های کربلا/به صفای کربلا/میشه پرچمت بشم رو گنبدای کربلا/با تو مستم، کربلا/خاکت هستم، کربلا/ای کاش از اول، به تو/دل می‌بستم، کربلا/دوست دارم چون تو حسینی عزیز دلم، عزیز دلم/نور دو عینی نکنی ولم عزیز دلم/شیرین‌تر از بغل مادر حرم حسین/بره بالاتر علم حسین/ضربان ضربان ضربان قلبم

مادرت میاد تو روضه دم می‌گیره/که دل سینه زناتو غم می‌گیره/به خدا راست میگم این یه حرفو آقا/روضه که تموم میشه دلم می‌گیره/کجا برم حسین، آخه هیچکی منو راه نمیده/کجا برم حسین، هیچکسی بهم بها نمیده/کجا برم حسین، جایی جز روضه‌ی تو ندارم/کجا برم حسین، تو اگه نباشی کم میارم/تنگه دلم حسین، یه حرم دوباره قسمتم کن/تنگه دلم حسین، خوب با خونواده دعوتم کن/تنگه دلم حسین، من از این زندگی سیر سیرم/تنگه دلم حسین، اگه کربلا نیام میمیرم/کجا برم حسین، آخه هیشکی منو راه نمیده/کجا برم حسین، هیچکسی بهم بها نمیده /کجا برم حسین، جایی جز روضه‌ی تو ندارم/کجا برم حسین، تو اگه نباشی کم میارم