ولادت امام رضا (ع) 1403 - احمد نیکبختیان

مگه چه خبره که همه خوشحالند/دلای عاشقا شده دیوانه /خبر این که باز یه شب از عشق /شب، شب سلطانه/عشقت شد به درد من دوا/تو سلطانی و عالم گدا/میخونن تموم عاشقا/السطان علی موسی بن الرضا/باز شب میلاده/وعده ما نیمه شب، صحن گوهرشاده/به دلم افتاده، که امام رضا همه، حوائجو داده/باز شب میلاده /ای جانم عزیز من، السلطان اباالحسن/ای جانم عزیز من، السلطان اباالحسن/****مگه چه خبره همه مدهوشن/دخیل ما به پنجره فولاده/هر کی میره به کربلا میدونه/امام رضا داده/ایستادن بازم پائین پا/توی ازدحام زائرا/میگیرم ازت کربلا/السلطان علی موسی الرضا/من به تو دل بستم/چه قدر خوبه که من رعیت تو هستم/من به تو وابستم، تا زمین خودم آقا گرفتی تو دستم

چشم خود را بستم و دیدم حرم را بازهم/احترام خادمانِ محترم را بازهم/بین من با تو فقط یک چشم بستن فاصله‌ست/احتیاجی نیست بردارم قدم را بازهم/چشمِ خود را بستم و دیدم که با نقاره‌ها/در دلم کوبیدنِ باب‌ُ الکَرَم را بازهم/چشم خود را بستم و دیدم که قبل از آمدن/می‌کشیدی بر گناهانم قلم را بازهم/چشم خود را بستم و دیدم شده دستم عصا/می‌برم آهسته سمتت مادرم را بازهم/از کریمان خانی‌اش در گوش من آواز خواند/قلب من می‌خواند با او آمدم را باز هم/چشمِ خود را بستم و دیدم که دادی زودتر/حاجت آن‌که نمی‌آید حرم را بازهم/چشمِ خود را بستم و دیدم خودت برداشتی/بی‌صدا از شانه‌هایش بارِ غم را باز هم/چشمِ خود را بستم و خواندم میان صحن تو/زیر لب‌ها شعرهای محتشم را بازهم/بازکردم چشم را دیدم به دستم داده‌ای / تو براتِ کربلایی پشتِ هم را بازهم/آنقدر دادی مکرر در مکرر دَم‌به‌دَم/تا بگویم تا قیامت بازهم را بازهم/هرکسی هرجا که باشد پَر به مشهد می‌کشد /یا علی موسی الرضا را تا که با مَد می‌کشد/بس‌که مشتاق‌اند دل‌ها بر خراسانِ رضا/سِیل آمد سیل هم شد باز مهمان رضا/شستنِ دل‌های ما هیچ است وقتی دیده‌ایم/آب هم تطهیر میشد زیر باران رضا/این حرم بسیار دیده سال‌ها و قرن‌ها/سیلِ اشک زائران و سیلِ احسان رضا/اولیاء جمع‌اند شب‌ها در حرم فهمیده‌اند/فاطمه هرشب می‌آید در شبستان رضا/باید از در نجف می ساختند این قبله را/من نجف را دیده ام در پیش ایوان رضا/در حرم بودم، در و دیوار میگفتندعلی /ای گریبان می درم با هر علی جان رضا/ما از این آقا خدا تنها، خدا را خواستیم/ما بقیع را خواستیم از زیر دستان رضا/کوزه ام سیراب آب سرد سقاخانه ات/بی نیاز از دست میکائیل و از نان رضا/اقتداری هست اگر با ما فقط الطاف اوست/چهارده قرن است نام ماست ایران رضا/وقت جان دادن خدایا کاش با این جان دهم/هی به قربان حسین و هی به قربان رضا/در شلوغی یاد چشمان غریبت سوختیم/ما همه یک عمر با یابن الشبیبت سوختیم