ولادت امام رضا (ع) 1403 - محمدرضا طاهری

یک سلام از ما جواب از سمت مرقد با شما /فطرس نامه بر تهران به مشهد با شما/باز هم میل زیارت کرده ایم از راه دور/نیت از ما، قصد از ما، رفت و آمد با شما/ما کبوترهای بی بالیم اما آمدیم/لذت پرواز در اطراف گنبد با شما/نمره ی ما صفر شد از بیست اما در عوض/زندگی ما همه از صفر تا صد با شما/خطّه ی ما تشنه ی آب حیات و نور بود/خشکسال خاکمان اما سر آمد با شما/این دیار، این سرزمین، این زادگاه، این مرز و بوم/برکتش از توست «یا من یکشفُ کلَّ الهُموم»/سرپناه نا امیدان مأمن مأیوس ها/ایستگاه آخرِ ای کاش ها، افسوس ها/گرم در رویای صحن و گنبد و گلدسته هاست/زائر دلخسته و بی خواب از کابوس ها/نور گیرد ماه، تا شب های جمعه در حرم/می طراود نغمه ی یا نور و یا قدوس ها/می رسند از راه زائرها، ملائک گردشان/فرش زیر پایشان هم شه پر طاووس ها/در ازای قطره هایی اشک با خود می برند/از اجابت، از کرم، از لطف… اقیانوس ها/هر که صید توست دیگر در قفس محبوس نیست/در گل ایرانیان خاکی بغیر از طوس نیست/من اگر از دست خود آزاد باشم بهتر است/طائر پر بسته صیاد باشم بهتر است/زاده ی هر جای این دنیا که باشم خوب نیست/از اهالی رضا آباد باشم بهتر است/هرکه کنج دنج خود را در حرم دارد ولی/من اگر در صحن گوهرشاد باشم بهتر است/راستی با خود مریضی لاعلاج آورده ام/پس کنار پنجره فولاد باشم بهتر است/عقده ی کورم به لبخند ملیحت باز شد/دست های بسته ام پای ضریحت باز شد/عاقبت یا ساکن خاک خراسان می شوم/یا شهید جاده ی مشهد به تهران می شوم/زاغکی زشتم ولی نزد تو چشمم روشن است/یا کبوتر یا که آهو یا که انسان می شوم/در زیارت ها سرم پایین تر از قبل است و من/پشت ابر گریه ها از شرم پنهان می شوم/بازدید هرکه هربار آمده پس می دهی/و من از کم آمدن هایم پشیمان می شوم/خواب دیدم در حریمت شعرخوانی می کنم/روزی آخر شاعر دربار سلطان می شوم/پاسخ این خواهشم در بند امضای شماست/الغرض یک حرف دارم باتو آن هم کربلاست

من یه کبوتر بی آشیونه/که لونه کرده روی سقا خونه/ کدوم نون حلالی بهتر از این/که تو واسم بریزی آب و دونه/رفتم با کبوترا روی گنبد طلا آقا/میخونم با زائرا جانم یا امام رضا آقا/ دل ما هم دخیل پرای جبرئیل /تا بیاد رو پر عبای تو/آرزوی مسیح تا کنار ضریح تو بشه جزو خادمای تو/السلطان اباالجواد، السلطان اباالجواد/سلطان ای آقای غریب نوازم/دلم برات یه ذره شده بازم/این دو رکعت نماز کنار ضریح/بوده آقا قشنگ ترین نمازم/هستم خاک پای تو، جون من فدای تو آقا/عشقم زائرای تو، آقا شد گدای تو آقا/همه دنبال فرصت، واسه عرض ارادت /چه شلوغی خاص و زیبایی/همه دلها پرنده اند، همه دورت می گردند/همه میگن چقد تو آقایی /السلطان اباالجواد، السلطان اباالجواد/چقد خوش و آروم خدایی/اون دلی که باشه امام رضایی/از هر زائری بپرسه میگه/شدم من از مشهد کرب و بلایی/ای کعبه فقرا، ای امید بی کسا جانم/حتی توی کربلا، میگم یا امام رضا جانم/آقا جان جودت، همیشه باشه یادت/برای ما دعا کنی هر شب/امید آخر ما، توئی آقا به والله/بحق عمه جانت زینب/السلطان اباالجواد، السلطان اباالجواد