شب بیست و هفتم رمضان 1404 - حسین طاهری

روی دستم نکن اینقدر تقلا، چه کنم/جگرت آب شد از شدت گرما، چه کنم

رو به حرم، رو به حسین/حالم تو کربلات، خوبه حسین/رو به حسین، رو به حرم/دنیا رو می‌ذارم، پشت سرم/از دست دنیا، باید فرار کرد/آغوش مهربون تو رو اختیار کرد/وقتی تو تنها، راه نجاتی/یک لحظه‌ی بدون تو باید چه کار کرد/

دریاتر از دریا امام حسین/همراه من هرجا امام حسین/ای چاره‌ی تموم تلخیا/شیرین‌تر از رویا امام حسین/یادم نمیره هیچوقت، من خوبیاتو آقا/دیدم تو هر شرایط، لطف نگاتو آقا/حسین، آقای من/زیر عَلَم تو بهشته همه دنیای من/دوا میشه با یه سلام به تو دردای من /حسین، آقای من

من را ازل حسین و مرا تا ابد حسین/صلی علی الحسین و سلام علی الحسین

باز سر قرار اومدم، شاید که به کار اومدم/دنبال تو میره دلم، من اینجوری بار اومدم/هرجا به جز روضه، عمرم‌و حیف کردم/به قدر شاهای جهان تو روضه کیف کردم/حسین حسین میگم، خب مگه سیر میشم/خدا رو شکر دارم تو دستگاه تو پیر میشم/از تو دست بکشم ابدا ابدا/عاشق تو میشن عشق و عاشقی بلدا/ای الله ناز، ذکر بعد از نماز /السلام و علیک یا سیدالشهدا/سیدالشهدا...کی جز تو هوا خواهمه، اینه فرق تو با همه/دنیا اگه جنگم بشه، کربلات پناهگاهمه/ما که میمیریم اما، روضه‌ها می‌مونه/کن فیکون بشه زمین کربلا می‌مونه/اونکه دلش گرمه، مست اباالفضله/امنیت دوتا جهان، دست اباالفضله/قبلمه علمت، بخدا بخدا/بعد مردنم‌‌ام، من نمیشم از تو جدا/خاکم از گِل تو، برمیگرده به تو/زندگیه پس از زندگیمه کرببلا

یا حسین؛ غریبِ مادر… تویی اربابِ دل من /یه گوشه چشمِ تو بسه؛ واسه حلِ مشکل من /تمومِ مردمِ دنیا؛ مارو میخونن دیوونه/آره ما دیوونه هستیم؛ بیخیال این زمونه/

جان جهان تویی به فدای تو یا حسین/جانها فدای مهر و وفای تو یا حسین/یا ابا عبدالله آقای من