شب نهم رمضان 1403 - حسین طاهری

سلام بر تنِ بی‌احترام افتاده/به ماهِ تشنه‌ی بر پشتِ بام افتاده/کدام ماه؟ که خورشید از جلالت او/کلاه از سرش از احترام افتاده/گذارِ شعرِ من امشب به یاد غربت او/به کاظمینِ علیه السلام افتاده/به جز تنی که به گودال قتلگاه افتاد/که دیده عرش روی پشت بام افتاده؟/***** روایت است که چون تنگ شد بر او میدان/فتاد از حرکت ذوالجناح در جولان/نه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت/نه سیدالشهدا بر جدال طاقت داشت/هوا ز جور مخالف چو قیرگون گردید/عزیزِ فاطمه از اسب سرنگون گردید/بلندمرتبه شاهی ز صدر زین افتاد/اگر غلط نکنم عرش بر زمین افتاد

نه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت/نه سیدالشهدا بر جدال طاقت داشت/هوا ز جور مخالف چون قیرگون گردید/عزیز فاطمه از اسب سر نگون گردید/بلند مرتبه شاهی و پیکرت افتاد/همین که پیکرت افتاد، خواهرت افتاد/تو را به خاطر درهم چه درهمت کردند/چنان که شرح تن تو، به آخرت افتاد/همین که از وسط جمعیت دو تا چکمه/رسید اول گودال مادرت افتاد/