شب پنجم رمضان 1403 - حسین طاهری

شمسی و روی زمین با روی ماه افتاده‌‌ای/تا اذان مانده چرا در سجده‌‌گاه افتاده‌‌ای/سینه تنگ و عرصه تنگ و غربت تو می کشد /زیر دست و پای دشمن بی سپاه افتاده ای/گفت بابا دست خود را حائل رویت کنم/راست گفته مثل زهرا بی پناه افتاده‌ای/

آه ریان، پشت اسمش بنویس عطشان/آه ریان، جد ما به خاک و خون غلطان/آه ریان، بگو برگه برگه شد قرآن/شیب گودال و شاه بی ردا/وامحمدا وا محمدا/عمه جان رو به مدینه زد صدا/وامحمدا وا محمدا/برسه اگه صدایی به صدا/وامحمدا وا محمدا/آه ریان، ناله می‌زنم براش از جان/آه ریان، حتی از شریعه خورد حیوان/آه ریان، جلو چشمامه همین الان/میزنه سنان جدا شمر جدا/وامحمدا وا محمدا/برسه اگه صدایی به صدا/وامحمدا وا محمدا/

حسین آه... /حسین حسین... /آی همه هویت من گم شدی چرا/آب حیات، خاک تیمم شدی چرا/حسین آه... /مظلوم وای وای وای... /بی‌کَس وای وای وای...