شب نوزدهم رمضان 1403 - میثم مطیعی

روضه - وقت پرواز آسمان شده بود گوئیا آخر جهان شده بود کعبه می رفت در دل محراب لحظه ی گریه ی اذان شده بود کوفه لبریز از مصیبت بود باد در کوچه نوحه خوان شده بود شور افتاد در دل زینب پی بابا دلش روان شده بود در و دیوار التماسش کرد در و دیوار مهربان شده بود شوق دیدار حضرت زهرا در نگاه علی عیان شده بود خار در چشم و تیغ بین گلو زخم ، مهمان استخوان شده بود سایه ای شوم پشت هر دیوار در کمین علی نهان شده بود ناگهان آسمان ترک برداشت فرق خورشید خون فشان شده بود در نجف سینه بی قرار از عشق گفت ” لا یمکن الفرار ” از عشق شاعر : سید حمیدرضا برقعی

زمینه - ای همیشه مولامون، اسدالله الغالب ضربان دل‌هامون، علی‌بن‌ابیطالب آسمون و زمین، شده حیرونِ تو معتکف شده دل، زیر ایوونِ تو خار غُربت تو چشاته، یا امیری یا مظلوم عشقِ تو از واجباته، یا امیری یا مظلوم ای علی جان، ای علی جان، یا علی مولا حیدر با یتیمات می‌گریم، مثِ بارون روز و شب منم این شب‌ها بی‌تو، هم‌عزایم با زینب یا علی همه‌دم، از تو دم می‌زم آرزوی منه، علوی شدنم خار غُربت تو چشاته، یا امیری یا مظلوم عشقِ تو از واجباته، یا امیری یا مظلوم ای علی جان، ای علی جان، یا علی مولا حیدر هر که با حیدر باشه، با ولایت می‌مونه نمی‎ترسه از دشمن، تا شهادت می‌مونه تا ابد می‌مونه، دلِ ما با علی ضربان دلِ، عاشقا یاعلی خار غُربت تو چشاته، یا امیری یا مظلوم عشقِ تو از واجباته، یا امیری یا مظلوم ای علی جان، ای علی جان، یا علی مولا حیدر بی‌ غمِ لیلا بودن، مگه مجنون می‌تونه ماهی بی‎ دریا آقا، مگه زنده می‌مونه کربلا وطنم، پاره‌ی بدنم قید زندگیمو، بی حسین می‌زنم خوش به حالم، در دوعالم، پای عشقت می‌مونم هرچی عشقه، غیر عشقت، از در دل می‌رونم حسین آقام آقام، یابن زهرا یا مولا شاعر : میلاد عرفان پور

زمینه - هیچ پرچمی غیر کربلا بالا نیست حسین معنی آزادی است حسین چشمه خوبی ها حسین برکت این دنیا حسین پاکی بارانها حسین روشنی جانها بابی انت و امی و نفسی و اهلی و مالی همه وجودم گرفته، به هوای تو شور و حالی عشق پا برجاست، زندگی زیباست تا دلا دست، ابی عبدالله ست «ابی عبدالله...» هیچ لاله ای چون شهید تو زیبا نیست شهید آیه شیدایی ست شهید دسته گل پرپر شهید هدیه یک مادر در این لشکر عاشقها مرا، هم بپذیر آقا بِاَبی انت و امی و نفسی و اهلی و مالی جایی بده کنج حریمت، به کبوتر خسته بالی عشق یعنی آه، در دل سنگر شوق دیدارِ، آن شهِ بی سر «ابی عبدالله...» هیچ لحظه ای مثل دیدن مولا نیست ظهور اول زیباییست ظهور مژده عاشورا ظهور دلخوشی دنیا کجاست وارث این پرچم؟ کجاست صاحب این ماتم؟ بِاَبی انت و امی و نفسی و اهلی و مالی سر و دل و جان میدهم تا تو بدهی اذن وصالی از تبار حسین، یادگار علی ست او که در دستش، ذوالفقار علی ست «یااباصالح» شاعر : دکتر محمد مهدی سیار

روضه

روضه - سینه از آتش اندوه تو مالامال است گریه در مرثیه ها روزی ما هر سال است ساقی تشنه لبت با تن بی دست هنوز شرمگین از حرم و تشنگی اطفال است خیمه ها شعله ور از کینه ز عدل علوی است لشکری در صدد غارت بیت المال است دختری گمشده در حیرت صحرای ستم حرمله در به در معجر و آن خلخال است قد کمان مادری از گوشه مقتل می دید پیکری بی سر و عریان ته یک گودال است کهنه پیراهنی از یوسف اگر پیدا شد برسانید به زینب که پریشان حال است بر سر نیزه سرت، قاری قرآن می رفت آیه آیه بدنت روی زمین پامال است آه از انگشتر و انگشت به یغما رفته ساربان هم ز عطا و کرمت خوشحال است شاعر : نعیمه امامی