شب 7 صفر، شهادت امام حسن مجتبی (ع) 1402 - روح اله بهمنی

دوباره روضه ی تلخ اسارت زینب/مرور متنِ کتاب شرافت زینب/وجود معجری از نور؛ پرده درپرده/ دلیل محکم حکم قداست زینب/رموز جمله ی «من را دعا نما خواهر»/نهفته در ثمراتِ عبادت زینب/نهیب حیدری اش کاخ ظلم را لرزاند/رقیه درس گرفت از اصلابت زینب /شاعر: وحید قاسمی

نماز سینه زنان رو به کعبه ی گودال/غروب روز دهم با امامت زینب/برای قتل حسینش دیه به او دادند/کلوخ ها شده سهم غرامت زینب

کاش الان حرم بودیم/یه گوشه با تو خلوت می‌کردیم/یه دل سیر زیارت می‌کردیم/دم ضریح با گریه‌مون قیامت می‌کردیم/ با بیرق هیئتمون بریم حرم چه لذّتی داره /این زندگی یه کربلا با رفیقام به ما بدهکاره /سخته که فکرت بیفته از سَرم /جان عزیزت حرم حرم حرم حرممن به این امید زنده‌ام //که باشم و ببینن این چشمام روز فرج /پا به پای آقام با شهیدها/ تو مسیرت نجف به کربلام/حتی تصورش برا یه لحظه‌ام ارزششو داره/چه اربعینی بشه اون روز که آقا کنار زُوّاره/پشت آقامون می‌ریم قدم قدم قدم /مقصدِ دل‌هاست حرم حرم حرم حرم

زینب یه تنه کفیل طفلانه/ ولی خطبه خونده/ مردانه ذلیلش شد ابن مرجانه/ زینب یه تنه لشکر میدونه/ تا نگاهشو می‌گردونه/ کاخ کوفه رو می‌لرزونه/ به ظاهر انگار اسیره زینب یزید /شد آخر حقیر زینب/ شبیه کوهه نشد مستاصل /به زینب گرمه دل شش تا یل/ اون‌هایی که توی اسیری دیدنش/ با وقار علی همه سنجیدنش/ حتی زنگ مرکب بی صدا شده و /خطبه خوندنشه فن جنگیدنش /شریکه الحسین یا زینب.../زینب حضرت صابره و هلما/ اوج غم تو شام عاشورا/ نافله‌ت ترک نشد حتی/ زینب صاحب جاه و مقامی تو/ ناطق و جان کلامی تو/ عمه جان نُه امامی تو/ فضیلت‌هاتو تو هر دم گفتیم /ما هرچی از تو بگیم کم گفتیم/ تا روی ناقه تو منبر رفتی /همه فهمیدن به حیدر رفتی/ ویرونه شد کاخ کافر اما /حالا توی شامه به جاش حرم /تو به پا با تو معنا میشه روح حجب و حیا /همسایت ندیده سایتو به خدا /شریکه الحسین یا زینب...