شب سوم رمضان 1402 - مهدی رسولی

ای که با آلوده‌ای چون من مدارا می‌کنی/دردهایم را به یک ناله مُداوا می‌کنی/ تو کریم ِ سفره‌داری من گدایِ دوره گرد/باگدایِ خود همیشه با کَرَم تا می‌کنی/ من‌که امروزم همیشه بدتر از دیروز شد/راحتم کن پس چرا امروز و فردا می‌کنی/ تاجوانی دیده‌گریان عذر خواهی می‌کند/باملائک می‌نشینی و تماشا می‌کنی/هر کسی را دوست داری، همنشین خود کنی/پای او را یک سر صحن نجف وا می کنی/لایق لطـفـت نـبـودم، من که می‌دانم اگر / لطف بر ما می‌کنی با عشقِ مولا می‌کنی/تاکه می‌گویم حسین، عرشِ تو می‌ریزد بهم / گوئیا در سینه‌ام شش‌گوشه بر پا می‌کنی/هرکه بر پیشانی‌اش بنوشته «زوّارالحسین» / در قیامت زود می‌گـردی و پیدا می‌کنی/گریه‌کن‌هایِ حسین محشر مُعَطّل نیستند /راهشان را جانب بابُ الحسین وا می‌کنی/شک ندارم هرکسی شد بیشتر خرجِ حسین / عاقبت او را جنان مهمانِ زهـرا می‌کنی/هرکه آمد صحنِ سلطان، گوش? باب‌الجواد / کربلایش را همان لحظه تو امضا می‌کنی/یعنی امسال اربعین من هم خدائی می‌شوم؟/ از نجـف پـایِ پـیاده کـربـلایی می‌شوم؟***چه روزگاری/حساب کتابم ریخت به هم اوّل کاری/آغوشتو میخوام ولی بغل نداری/چه روزگاری/عمه توو روضه‌هاش میگفت کفن نداری/یه جوری غارت شدی پیرُهن نداری/می‌گفت که جای سالمی رو تن نداری/اما حالا من می‌بینم بدن نداری/ببخش نمُردم/خیلی شبا نخوابیدم هی غصه خوردم/آرزوهامو تا سحر چند بار شمردم/ببخش نمُردم/شمُردم آرزوهامو یادم بمونه/خدا منو به آرزوهام برسونه/گفتم بیای کم میشه دیگه اضطرابم/یه شب تا صبح کنار تو راحت می‌خوابمبرام عذاب شد/آرزوهای من بابا نقش بر آب شد/گفتم که با عمو میای اونم خراب شد/برام عذاب شد/گفتم برام قصّه میگی، ساکتی امّا/گفتم می‌ریم بازار میچرخیم ... با کدوم پا؟!/گفتم تو رو نشون میدم به دختراشون/ولی یه وقت اومدی که شبه بابا جون/آخرین آرزوم نذار خراب شه بابا/می‌بوسم از لبات فقط بریم از اینجا

به هر زحمتی بود موهامو شونه کردم /خداحافظی با خاک ویروونه کردم /ببخشید بابایی تو رو بهونه کردم /تو که تقصیری نداری /من زیادی بی طاقتم /تو که تقصیری نداری /من از نیزه ناراحتم/بابا قشنگ شده موهات مگه نه/دیدنیت چشمام، مگه نه/اومدی از راه بابایی/داری میریم از شام مگه نه

برا ضریحت عروسک میخرم رقیه/اسم تو رو میذارم رو دخترم رقیه/حالا که پیرهنت سوخت میسوزونم دامنو/اصلا اونی که باید بمیره واست منم/از ناقه افتادم بابا سرم شکست/انگشت لاغرم شکست/حسین وای ...

دل میرود ز دستم صاحب دلان خدا را/تاب و تحملم نیست حجران کربلا را/رندان تشنه لب را آب حیات حسین است/کشتی شکستگان را باب نجات حسین است/دست از طلب ندارم از دامن ابالفضل/محشر مرا بخوانید سینه زن ابالفضل/آسایش دو گیتی تحت لوای زینب/گر نکته دان عشقی این جان فدای زینب/ای دل و دلبر دلدار من یار من یا حسین/ای طبیب دل بیمار من یار من یا حسین/جان خواهم از خدا، نه یکی بلکه صد هزار/تا صد هزار بار بمیرم برای یار/تو پندار که من غیر تو دلبر گیرم/بی وفایی کنم و دلبر دیگر گیرم/بعد صد سال اگر از سر قبرم گذری/من کفن پاره کنم زندگی از سر گیرم