شب بیست و سوم رمضان، شب قدر 1403 - محمدرضا طاهری

بیا که ثایه ها بی تو یا نمی گذرد/و یا اگر گذرد بی بلا نمی گذرد/چنان به روی سرم، سقفی از گناه زده ام/که ازآن به هیچ طریقی دعا نمی گذرم/شب مبارک قدر است یا ولی الله/اگر تو نگذری از من خدا نمی گذرد/نه در فراخ که در تنگنا به یاد توئیم/مگو که نام تو از یاد ما نمی گذرد/من از تو رو به فرارم و گرنه هیچ/کسی از این محبت بی انتها نمی گذرد/به زیر قبه دعا می کنی مرا امشب/مگو که راه تو از کربلا نمی گذرد/به یاد ما وسط قتلگاه روضه بخوان/که قدر سوختگان بی عزا نمی گذرد/بخوان ز پیکر صد پاره ی که دشمن از آن /بدون نیزه و سنگ و عصا نمی گذرد/بگو به شمر که از سینه پای بر دارد/بگو به شمر که خیر النساء نمی گذرد/بگو به زجر که طفل یتیم را نزند/بگو خدا ز تو ای بی حیا نمی گذرد/اگر رقیه ببخشید طناب و سیلی را/ز خیزان و ز طشت طلا نمی گذرد

گریونم پدر تا سحر منتظرت می مونم پدر/از تو دلخورم، تو که رفتی از همه سیلی می خورم/توی خیمه سوخت گلهای چادرم، از تو دلخورم/محزون اومدی، دعاهام گرفت زیر بارون اومدی/پس چرا با چشمای پر خون اومدی، محزون اومدی/اوضاع رو به راهست، بالش سرم رو سنگ ویرونه هاست/خودت از زجر بپرس، گوشوارم کجاست، اوضاع رو به راهست/بازار بردنم، چشم تو روشن تو انظار بردن، چقدر با اذیت و آزار بردنم/تو خواب می زنه، منو با بغض ابوتراب می زنه/به خدا منو واسه ثواب می زنه، تو خواب می زنه/عطشان کشتنت، وقتی که می خوندن قرآن کشتنت/پیکرت بود رو زمین عریان کشتنت، عطشان کشتنت/مبهم کشتنت، بابا میگن چند نفر با هم کشتنت/سر صبر و حوصله کم کم کشتنت، مبهم کشتنت/بی کس کشتنت، بودی واسه خیمه دلواپس کشتنت/قتل صبرت کردن، از بس کشتنت