شب بیست و دوم رمضان 1403 - حسین طاهری

رفته زدنیا علی بنده ی والا/گریان شده در جنت حضرت زهرا/واویلا واویلا واویلا واویلا/ بر گوش کل جهان این ندا آید/قد قتل المرتضی از عرش اعلی/ فزت ورب گفته و گشته آماده/با شوق دیدار حق مولا جان داده/ واویلا واویلا...../دستش بود در دستان مجتبایش/زینب کنار بستر از پا فتاده/واویلا واویلا...../ خیل یتیم کوفه در انتظارند/تاکه خبر از شفای او بیارند/ آمد حسن پیششان، با چشم گریان/یعنی که دیگر آنها، بابا ندارند/واویلا واویلا..../

به مقام قرب سلمان به صداقت ابوذر/به کلام حق فضه به رخ سفید قنبر/به اشاره های مصحف به دم شبیر و شبر/به هر آیه ای ز قرآن و به هل اتی و کوثر/که گرانتر است از زر نخی از عبای حیدر/همه روز گرم کاری همه شب پی یتیمان/وسط نبرد شیری وسط نماز گریان/پی بوسه ای به پایت لب تیر می دهد جان/به تمام کارهایت متجلی است قرآن/تو به لیله المبیتی زره ی تن پیمبر/ره آفتاب کج شد به اشاره ی نگاهت/متغیر است ساعت به زمان دل بخواهت/تو به آسمان پناهی شده فاطمه پناهت/به خدا که برده هر کس زده کوه خود به کاهت/که تو دستگیر مایی، که تو محشری به محشر/که گران تر از زر نخی از عبای حیدر/ضربات ذوالفقارت به تن خطر نشسته/و کشانده لشگری را روی خاک دسته دسته/به مصاف چشم هایت شده کفر سرشکسته/چه به مدح تو بگویم من زار دست بسته/خود شهریار گفته به تو این کلام بهتر/علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را/که به ماسوا فکندی همه سایه ی هما را/متحیرم چه نامم شه ملک لافتی را/به علی شناختم من به خدا قسم خدا را/برو ای گدای مسکین در خانه اش مکرر/که گران تر از زر نخی از عبای حیدر

ها علی بشر کیف بشر /ربه فیه تجلی و ظهر/مانده عالم همه در حیرت او/که بشر می شود اینگونه مگر/فدای اونکه توی هر جنگی /به هر جنگجوی شیر دلی غالب بود /اگه میشد که خدا رو هم دید /به تمثاله علی ابن ابیطالب بود /می نشینن همه بر خوان علی /سلطانه علی/کفه ی عالم و سنگین می‌کنه /ایمان علی/همه این حرفمو تایید میکنن/خواهان علی/تا ابد هر چه امیر است /به قربان علی/علی اعلا علی والا /علی یا مولا یا مولا یا مولا/علی آن شیر خدا شاه عرب /الفتی داشته با هر دل شب /پادشاهی که به تاریکی شب /می برد نان یتیمان عرب/بدون حیدر نماز و روزه /مثل خاکستر در معرضه‌ باده /کسی تو محشر خیالش تخته/توی ایوونش رو به سجده افتاده/علمش تا به ابد بالا علی /مولانا علی /توی میدون می‌کنه غوغا علی/مولانا علی /می‌نویسم روی فرش دلم /بی شک و ولی /لا امیر المومنین/الا علی /چنان تیغ بران /میخونم قراء/علی یا مولا ..

در هوای نجف من عزادارتم در عزای نجف /بهترین لحظه ی عمر من طی میشه/تو سحر ها و نیمه شبای نجف/ دم تلقینم یا علی مولا/ دین و آیینم یا علی مولا /میای پیشم وقتی همه میرن/ تو رو میبینم یا علی مولا /سور اسرافیل اذن عزرائیل/ هستی تو‌ معلم حضرت جبرائیل/ مرجع سلمان شاه مظلومان/ ذوالفقار خود بکش جان مرا بستان، علی مولا/در پناه نجف، جونمو میدم آخر تو راه نجف/ هر دفعه اومدم من به صحن و سرات/ رو به تو سجده کردم اله نجف/دین و دنیامی یا علی مولا، اباالیتامی یا علی مولا/تا وقتی هست مادر من زهرا یقین بابامی یاعلی مولا/ای جنون پرور مالک محشر/ السلام علی یا قائدنا الحیدر /بر نبی نائب اسد الغالب/ حضرت شاه علی بن ابی طالب یا علی مولا /پا به پای غمت، من نفس می کشم/تو هوای غمت/دستمو می گیره گیره های غمت/جونم تو بگیر لابه لای غمت/غم شیرینم یا ابا عبدالله/دین و آئینم یا ابا عبدالله/یه روزی آخر وسط روضه /تو رو می بینم /دم طوفانی یا ابا عبدالله/همه محکومم به فراموشی/تو جاویدانی یا ابا عبدالله/

هر‌چقدر گریه کنم سیر نمیشم حسین جانم /من چه‌جوری از غم تو پیر نمیشم حسین جانم/حلالم کن اگه واسه غم تو نمردم /حلالم کن اگه کم برا تو غصه خوردم /حلالم کن، حلالم کن /حلالم کن اگه مرحم زخمات نبودم/حلالم کن نوکر خوبی برات نبودم/حلالم کن، حلالم کن/من و واسه خودت نگهدار و نذار که برم جای دیگه /واسه‌ی تو میخوام که بمیرم آقاجون مهم نیست کی چی میگه /عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین

یا ابا عبدالله