شب هجدهم رمضان 1403 - حسین طاهری

شرافت مات تشریفات والای علی اکبر (ع) /تعالی شمّه ای از شأن اعلای علی اکبر (ع) /معاد پیچش زلفش نماد محشر کبری /قیامت جلوه ای از قد و بالای علی اکبر (ع) /تجلّی های پیغمبر در این آئینه بی وقفه /حرم را می کند محو تماشای علی اکبر (ع) /هم آوردی ندارد شیر حق در جنگ رو در رو /هزار الله اکبر، کیست همتای علی اکبر (ع) /نه تنها بهر استقبال از او پیغمبر آماده ست /خدا آغوش واکرده مهیّای علی اکبر (ع) /اگرچه حاصل عمرحسین(ع) از دست رفت اما /به رسم صبر تاب آورد تا پای علی اکبر (ع) /اگر چه بردن جسمت به عهده پدر است /حساب کردم و دیدم که کار صد نفر است /مرا جراحت پهلوی تو ز اسب انداخت /نگاه من به تو اما دلم به پشت در است/به غسل مادر خود هم بلند گریه نکردم /صدای گریه من از صدای خنده سر است/

روا بود که گریبان ز هجر پاره کنم/دلم هوای تو کرده بگو چه چاره کنم

شده حرف دلتو یه عمر /تو نتونی بگی به کسی /یه گوشه بشینی گریه ات بگیره /از درد و غم بی کسی /شده عاشق کسی بشی /بشینی غمشو بخوری /بشینی خاطره هاشو ببینی و /حسرتشو بخوری /دلتنگ حرمتم به کی بگم /دردامو به تو نگم به کی بگم /خسته از همه دوباره اومدم /چی میشه به ما محل بدی یکم /حسین عزیز دلم .... /شده دل بدی به یه نفر /بشی منتظر یه خبر /شده آرزو شه واست به دلت آخر بمونه یه سفر /شده عکس غمو بکشی /بشینی حرم و بکشی /تا حالا شده یه جور گریه کنی جور قلمو بکشی /جامو تو حرم تو به کی بدم /آغوش علم تو به کی بدم /اصلاً تو بگو به من توی دلم جای اشک غم تو به کی بدم /حسین عزیز دلم ..... ?

تو سامونی حسین، تو درمونی حسین/همه میرن اما، تو میمونی حسین/دم مرگم حسین، به تو گیرم حسین/اگه نبینمت نمی میرم حسین/حسین عزیز دلم

پای غمت گیرم حسین/نوشته کتاب تقدیرم حسین/از غیر تو سیرم حسین/آخر یک شب تو روضه میمیرم حسین/هر شب باید مجنونت شم/لیلا کیه لیلا تویی قربونت شم/بی سر و بی سامونت شم/کاشکی یک شب کرب و بلا مهمونت شم/جانم حسین ...

تو همه گرفتاری هام من کنار تو می مونم/زندگیمو من آقا جون به تو مدیونم/تو همیشه حواست به منه/روزی ما با امام حسنه/محرم و زمین و آسمون/برا غم تو سینه می زنه/آشوب زمانه، دنیا نگرانه/زیر علمت امن ترین جای جهانه/یا عبرت کل مومن مینویسم/من عاشقتم نشونشم چشمای خیسم/حسین عزیز دلم، حسین عزیز دلم