شب چهاردهم رمضان 1403 - حسین طاهری

دلی که سوخت با حال خراب آتش نمی‌گیرد /که این میخانه با جوشِ شراب آتش نمی‌گیرد /خس و خاشاک آوردند دریا را بسوزانند /حرامی‌ها نمی‌فهمند آب آتش نمی‌گیرد/اگر آتش گرفت این در به گرمای وجودِ توست/کدامین چوب پیش آفتاب آتش نمی‌گیرد/اگر قرآن جهنم را روایت می‌کند یعنی/به این آتش نوشتن‌ها کتاب آتش نمی‌گیرد /زمانی کعبه را آتش زدند و همچنان قبله است /اگر چادر بسوزد که حجاب آتش نمی‌گیرد /در این بستر از این پهلو به آن پهلو تو می‌سوزیتو می‌سوزی چرا این رختخواب آتش نمی‌گیردتو که می‌سوختی محسن عجب آغوش گرمی داشت/از این غم هیچ کس مثل رباب آتش نمی‌گیرد/کنار نامه‌ی اعمال من این شعر پیوست است/ اگر روح و تنم روز حساب آتش نمی‌گیرد/******خدا کند که کسی بی هوا زمین نخورد/به ضرب پا وسط شعله‌ها زمین نخورد?

پشت در تا جای یار من گرفت/شعله در را بر سر دامن گرفت/میخ کارش وصل کردن بود حیف/میخ در یار مرا از من گرفت/بی حیایی که ز بغض باغبان/خنده گل را از این گلشن گرفت/بعد ها در نامه ای که داده بود/کشتن یار مرا گردن گرفت/سرور بانوان جنت بود/آنکه در شعله های در میسوخت/حیدر اما در آتش خجلتاز دره خانه بیشتر میسوخت/جمعیت پشت در فراوان بود/دسته دسته زدند مادر را/نور رویش که چشمشان را زد/چشم بسته زدند مادر را/پیش از اینها خریده بود علی/تخته چوبی برای گهواره/از بده حادثه ورق برگشت/ساخت تابوت جای گهواره/کوه صبر است حیدر کرار/به غم و غصه دل نمی بازد/ولی این داغ داغ ناموس است/پهلوان را ز پا می اندازد/شرم بر این حکومت ننگین/هست حتی تصورش سنگین/مرتضی طعنه می خورد اما/قنفذ پست می شود تحسین/ماجرایی شبیه این ایام/سالها بعد اتفاق افتاد/قاتلان حسین جمع و یزید/مثل قنفذ به شمر جایزه داد/کیسه ای را که دست خولی بود/از طلاهای قیمتی پر کرد/بابت دقت هدف گیری/خیلی از حرمله تشکر کرد