شب دوازدهم رمضان 1403 - حسین طاهری

ستر ناموس نبوت چون حجاب زینب است /محتجب لفظ حجاب از احتجاب زینب است /دانش آموز علی خواهر ناموس دین /کی دهد معجر زسر، قرآن کتاب زینب است /از مزارش گر صدای سوز و سازی بشنوی /آن صدای سوزش قلب کباب زینب است /از میان تربتش بوی حسین آید برون /کهنه پیراهن گمان در مزار زینب است /پرچم ات گر سرنگون شد من نگه می دارمش /غم مخور بعد از تو پشتیبان پرچم زینب است /ملجع اهل حرم تا ظهر اگر عباس بود /شب نگه بان در کنار نهر علقم زینب است/***با احترام آمد و بی احترام رفت/با صد سلام آمد و با والسلام رفت/آتش دوباره پا روی کاشانه اش گذاشت/با روضه ی شکستن در از خیام رفت/خلوت نشین پرده ی ناموس کبریا/همراه شمر و حرمله در ازدحام رفت

رأس تو می رود بالای نیزه ها/من زار می زنم در پای نیزه ها/آه ای ستاره ی دنباله دار من/زخمی ترین سر نیزه سوار من/"ای حسینم ای حسینم ای ضیاء هر دو عینم"/با گریه آمدم اطراف قتلگاه/گفتی که خواهرم برگرد خیمه گاه/بعد از دقایقی دیدم که پیکرت/در خون فتاده و بر نیزه ها سرت/"عمه جانم عمه جانم عمه جانِ قدکمانم" /

ذکر یا ابا عبدالله