ولادت امام رضا (ع) 1402 - جواد مقدم

آقای آقای آقاها، یا علی ابن موسی الرضا/سلطان یکیه/اونم برا همیشه سلطانه/سلطان یکیه/اونم همه کاره ی ایرانه/سلطانه یکیه/اونم فقط امام رضا جانه/خونوادگی غلام، خونوادشم همیشه/دستم از دامن لطفش، تا ابد جدا نمیشه/تا ابد تووی رگامون، عشق سلطان داره ریشه/کرم سلطان سایه ی سرم سلطان/عشق مادرم سلطان یا امام رضا جان/کرم سلطان صاحب حرم سلطان /شاه محترم سلطان یا امام رضا جان/مولانا یا ابا الحسن/سلطان یکیه که رحمتش شبیه بارانه/سلطان یکیه که تو خونش روزی فراوانه/سلطان یکیه اونم فقط امام رضا جانه/زندگی قشنگه وقتی توی صحن سقاخونه/روبروی گنبدی و یک نفر داره می‌خونه/هیچکی تو این حرم آخر دست خالی نمی‌مونه/برو مشهد روبروی اون گنبد /باز بگو گدات اومد یا امام رضا جان/برو مشهد می‌بینی که خوب و بد/می‌خونن تو این مرقد یا امام رضا جان/مولانا یا ابا الحسن/ارباب یکیه که واسه نوکر سر و سامانه/ارباب یکیه اونم خودش قدیم الاحسانه/ارباب یکیه اونم فقط آقام حسین جانه/من به لطف عشق ارباب تا همیشه زیر دینم/تا ابد سرم بلنده نوکر امام حسینم/گدا داره کلی مبتلا داره/آخ یه کربلا داره بهتر ز بهشته/گدا داره صحن با صفا داره/ایوون طلا داره بهتر از بهشته/مولانا یا حسین مدد

چون کویر تشنه‌ایم محتاج بارانیم /همتی ای دل که دلتنگ خراسانیم /بیم دل مشتاق مشهد /بیم دل مشتاق قم /بین این خواهر برارد مثل سمنانیم /پادشاهی دو عالم را به دست آورده‌ای /تا گدای کوچکی از خیل سلطاینم ما /خلوتی داریم در کنج حرم با یاد او /وقتی از چشم تمام خلق پنهانیم ما /هر زمان در جمع حرف از آرزوها می‌شود /جز زیارت حاجتی دگر نمی‌دانیم ما/از میان خیل القاب و عناوین در جهان /آن چه سلطان می‌پسند بی گمان آنیم ما /تا که فهمیم میاد به استقبالمان از همان آغاز مشاق پایانیم/گنبد افلاکیان نور است و ما پروانه‌ایم /ساکنان آستان قدسی این خانه‌‌ایم /بس که پر کرده فضای صحن را فریادها /نیست پیدا در حریمت های هوی بادها /کور بینا شد فلج پا شد/گدا روزی گرفت /پشت هم رخ می‌دهد اینجا از این رخدادها/جمله‌ای تکرار شد /هر صحن را پر کرده است /کار من با گوشه‌ی چشم تو راه افتادها /می‌شود حس کرد از فیروزه کاری‌های صحن/حسرت دیوارها را در دل شمشادها /از شفای درد پشت پنجره فهمیده‌ام/نرم شد از اشک زائرها دل فولادها/ضامن آهو شدی صیادی آهو را رهان /شک نمی‌کردند در خوس قلی‌ات صیادها/پایتخت کشور دلهای عالم مشهد است /مانده حسرت در دل تهران و عشق آبادها/از فراغ کربلا دیگر چه غم داریم ما /چون که در هر گوشه‌ی ایران حرم داریم ما/

در کنار خوب‌ها گمراه می‌آید حرم /با تمام زائرانش راه می‌آید حرم /هیچ فرقی نیست بین زائرانش /چون که هم بنده می‌آید حرم هم شاه می‌آید حرم /لحظه‌ای خالی نمی‌ماند اگر دقت کنی /روزها خورشید و شبها ماه می‌آید حرم /رتبه‌ها بر عکس دنیا می‌دهد جواب/کوه از شوق تو مثل کاه می‌آید حرم /گر چه در ظاهری بدی قصد زیارت کرده است /اما در حقیقت عارف بالله می‌آید حرم /هر که می‌خواهد ببیند قطعه‌‌ای ازعرش را /راه خود را می‌کند کوتاه می‌آید حرم /خوش به حال هر کسی که ساکن شهر قم است /گاه می آید حرم بی گاه می‌آید حرم/ملجا هر آشنا غمخوار هر بی گانه است /چهارده معصوم در این خانه صاحب خانه‌ است /با همان شوقی که از آغاز روشن مانده است /در دل ما حسرت پرواز روشن مانده است/آمدم ای شاه شد شیرین ترین آوای ما/تا قیامت شور این آواز روشن مانده است/ناامید از جا گرفتیم در دل ما نیستی/کور سوی کوچک ابراز روشن مانده است /فاصله بسیار نزدیک است در دلها به هم /این معانی نزد اهل راز روشن مانده است /کارهای غیر ممکن نیز ممکن می‌شود /پس در اینجا معنی اعجاز روشن مانده است/سایه‌ی موسی بن جعفر بر سر ایران ماست /نوری از این خانه در شیراز روشن مانده است /باز هم امشب شب این شهر بی خورشید نیست /چلچراغ گنبد او باز روشن مانده است /در طواف است و مسیرش را نخواهد کرد گم /دل کبوتر وار بین مشهد و شیراز و قم?

اومدی و دوباره صفا دادی به ایران /به ملک دل امیری تو شاه و سلطان /کبوتر هوایی جلد بامت هستم /یه پای من توی قم یه پام خراسان /دلتنگ صحن گوهرشادم/ با تو من یا رضا آبادم /دل بستم به نخ قنداقت جان زهرا نبر از یادم /مولانا یارضا مولانا /امام رضا اومده شادی گنید عاشقا /پشت و پناه منه مثل یه بابا /درای رحمت عرش وا شده روی همه /عیدیتون و بگیرید از خود آقا /تو جان جان جانی /تو شاه حضرت سلطانی /کل عالم بدهکار تو /آقا روزی ده ایرانی /مولانا یارضا مولانا /تو رو به جون جوادت که واست عزیزه/نگات واسه من آقا جون همه چیزه /غیر تو آقا ندارم دیگه پشت و پناهی /نزار یه وقت آبروی من بریزه /قربون پنجره فولادت /قربون صحن گوهرشادت /ویرونم بی تو من آقا جون /خونت آباد شدم آبادت/مولانا یارضا مولانا /

سوگند می‌خورم به علی /نسل مرا اگر رصد کنی/ پیوند می‌خورم به علی/اقرار می‌کنم به علی/سَر را هدیه شبیه /میثم تمار می‌کنم به علی/به علی به علی.../هر نماز می‌کنم /اقتدا به علی/زندگی می‌کنم /در رکاب علی/سَر من پیش‌کشی‌است /به جناب علی/خون در شریانم علی /ضربانم علی/می‌برم اسمتو مادر /میگه جانم علی/اگر ایمان نیاورم /که تویی مقتدا/به جهنم کشد مرا/ایمانم علی/یا علی مولا، حق علی مولا.../نسل علی رسید به شیخ مفیدها/نسل عدو رسید به عبدالحمیدها/مولانا فقط علیه، مولانا فقط علیه

اگه حالم خوبه اگه خوبه دنیام سلطان به سلامت باد /اگه روضه گردم اگه الان اینجام سلطا ن به سلامت باد /عالم سن جان قوربان من نوکر مادرزاد/عالم سن جان قوربان /هستم چون آهویی سرگردان/از این گدا رو بر مگردان /جانم رضا، جانم رضا جان/آقا جون قربونت من رعیت زاده سلطان به سلامت باد /می‌گن اینو وقتی که می‌زنم باده سلطان به سلامت باد /ما مردم ایرانیم /از یمن قدومت ما جمله مسلمانیم/اسمت آقا هر درده درمان /آقا آقام آقام عادو وا قوربان /جانم رضا /جانم رضا جان /همه سر سفرت آقا جون خوب و بد سلطان به سلامت باد/یه شعبه از تخت سلطنت مشهد سلطان به سلامت باد /ما جمله گدایانیم/فرزند علی اصغر ما نوکر سلمانیم/تو رو به آبروی قرآن /جان جوادت رو بر مگردان/هستم چون آهویی سرگردان/از این گدا رو بر مگردان /جانم رضا، جانم رضا جان/امشب ز جهان آرا مهرت به نام آور /در این من دل مرده یکه نگه بی‌اندازا/ما بنده و سلطان شمایی /ما مضطر و سامان شمایی/صادقون مطهرون/اوتی العلم و الایمان شمایی /تو مسیحایی تو ماهی تو معین الضعفایی /کنز الفقرایی بالایی تو انیس الاسفیایی/امام رئوف /در صحن و سرای تو بوی التجا دارم/حاجت نبرم بر کس تا امام رضا دارم /فانی همگان بقا شمایی شما ما مسیم و کیمیا شمایی/سابقون مقربون مبری‌ای شان آیه‌ی تطهیرا شمایی /شمس الضحی‌ای بالایی راهی مصباح الهدی‌ای /پسر زهرایی طاهایی اکرم الکرمایی