شب نهم رمضان 1402 - حسین طاهری

هر گرفتاری سراغ آستانش را گرفت/رزق و روزیِ تمام خاندانش را گرفت/ خوش به حالِ سائلی که سائلِ عباس شد/خوش به حال آن که از عباس نانش را گرفت/ روزِ محشر دست هایش دستگیری می کند/دستِ خود را داد دستِ دوستانش را گرفت/ هیچ کس اندازه ی عباس شرمنده نشد/کربلا بدجور از او امتحانش را گرفت/ ***قیامتی شده، کنار علقمه/فاطمه اومده، برید کنار همه/الهی عباست بمیره مادر/نیزه به پهلوهات نگیره مادر/وای مادرم، وای مادرم/حالا که اومدی مادرِ قد کمون/حسین داره میاد، یکم دیگه بمون/باید ببینه من سرم رو پاته/بازم یکی از پسرات همراته/حالا که روضه شد، روضه‌ی مو به مو/دست رو شونم بذار، یه یا علی بگو/

هر‌چقدر گریه کنم سیر نمیشم حسین جانم /من چه‌جوری از غم تو پیر نمیشم حسین جانم/حلالم کن اگه واسه غم تو نمردم /حلالم کن اگه کم برا تو غصه خوردم /حلالم کن، حلالم کن /من و واسه خودت نگهدار و نذار که برم جای دیگه /واسه‌ی تو میخوام که بمیرم آقاجون مهم نیست کی چی میگه /عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین/دلتنگ حَرمت ام به کی بگم؟/حرفامُ به تو نگم، به کی بگم؟/خسته از همه دوباره اومدم /چی میشه به ما محل بدی یه کم؟/یه کنج از حرم بهم جا بده /دلم تنگته خدا شاهده/هوای حرم هوای بهشت /ببر کربلا به جای بهشت /نگام بکن پناه به این پرچم آوردم/بدی و خوبیم آقا درهم آوردم/خودت یه کاری کن برام، من کم آوردم/عزیزم حسین عزیزم عزیزم عزیزم حسین?