شب ششم رمضان 1402 - حسین و علیرضا طاهری

من برایت پدرم پس تو برایم پسری/چه مبارک پسری و چه مبارک پدری/یاد شب‌های مناجات حسن می‌افتم/می‌وزد از سر زلف تو نسیمِ سحری/همه گشتیم ولی نیست/به اندازه‌ی تو نه کلاه‌خودی/و نه یک زره‌ای نه سپری/من از آن جا که به موسایت ایمان دارم/می فرستم به سوی قوم تو را یک نفری/بی‌سبب نیست حرم پشت سرت راه‌افتاده/نیست ممکن بروی و دل مارو نبری/قاسمم را به روی زین بگذار عباسم/قمری را به روی دست گرفته قمری/دختر من که نشد موی تورا شانه کند/عاقبت گیسویت افتاد به دست دگری/تو خودت قاسمی و سرزده تقسیم شدی/دو هَجا بودی و حالا دو هجا بیشتری/بند‌بند تو که پاشید خودم فهمیدم/از روی قامت تو رد شده هر رهگذری/جا به جا می شود این دنده تکانت بدهد/وای عجب درد سری، وای عجب دردسری

جونمون به لب اومده/کاشکی عُمرمون، قَد بده/تو بقیع ببینیم برات/یک ضریح و یک گنبده/بنویسید به رویِ، قبر و به رویِ کفنم/من حسینی شد?، دستِ امامِ حَسنم/ایشاالله ای سینه‌زنایِ کربلا/یه روز می‌ریم از حرمِ امام رضا/حرمِ امامِ مجتبی/السلامُ علی ‌الحَسن/و علی قاسمِ ابنِ ‌الحَسن/و علی اولادِ ‌الحَسن/و علی اصحابِ ‌الحَسن

اسم نازنین تو ارباب آرامش جونمه/بچه بودم فهمیدم آقا نوکری تو خونمه/رزق هر کسی که نیست حرف محرم و نامحرمه/این که ما نوکر شدیم لطف بانوی بی حرمه/تو سامونی حسین، تو بارونی حسین/همه میرن اما تو میمونی حسین/دم مرگم حسین، به تو گیرم حسین/اگه نبینمت، نمی میرم حسین/آرزومه آخرش بشم فدای تو یا ثارالله/یه بار بیام با مادرم به کربلای تو یا ثارالله/حال دلم خوبه فقط تو روضه های تو یا ثارالله/حسین، حسین، حسین، حسین، حسین/وقتی بارون میباره ارباب کربلا یادم میاد/حرف قلبم همینه جانا من دوست دارم زیاد/جاش بهشت کسی که قبلا اسمتونو یادم داد/من فدائیتم حسین مولا نوکرتم خونه زاد/پریشونم حسین، تو درمون حسین/گناه کردم اما پشیمونم حسین/همه جونم حسین، ازت دورم حسین/توی تاریکی هام، تویی نورم حسین/خاطرات حرمت همیشه یادمه یا ثارالله/دیر به دیر میام حرم خودش یه ماتمه یا ثارالله/زندگی تو حرم فقط به کامم یا ثارالله/حسین، حسین حسین