شب نوزدهم رمضان، ایام شهادت امیرالمؤمنین (ع) و شب قدر 1402 - محمدرضا طاهری

ای کاش قطره باشم دریای من تو باشی /ای کاش بنده باشم مولای من تو باشی /از خویش پر گرفتم قرآن به سر گرفتم /احیا گرفته ام تا محیای من تو باشی /دیروز بی تو بودم امروز بی تو بودم/امشب رسیده ام تا فردای من تو باشی /یابن الحسن کجایی ای داد از این جدایی /یابن الحسن کجایی ای داد از این جدایی /از شرم از ندامت از برزخ و قیامت/دیگر چه باک وقتی دنیای من تو باشی /گفتم الهی العفو بخشد خدا اگر که/ آمین التماس شب‌های من تو باشی /گفتم که کریمی،‌ گفتم ابالرحیمی/خوشبخت من اگر چه،‌ بابای من تو باشی/امشب دلم هوای میخانه کرده ساقی/رفتم نجف اگر که امضاء من تو باشی/یابن الحسن کجایی ای داد از این جدایی /

شمشیر! اومدی ولی چرا دیر اومدی/شمشیر! حالا که علی شده پیر اومدی /کاش روزی که/صبر من دستامو بست میومدی/کاش روزی کهغرور علی شکست میومدی/کاش روزی که/فاطمه به خون نشست میومدی/کاش روزی که دست جمع می زدنش میومدی/یا روزی که تنها گیر آوردنش میومدی/اون روزی که مو سفید شد حسنش میومدی/دیر اومدی ، دیر اومدی/قبل تو داغ عزیزم من و از پا انداخت/قبل تو میخ دری کار حیدر رو ساخت /شمشیر! زهرتو ریختی دیگه کوتاه بیا/شمشیر! کربلا با دل زینب راه بیا /توی گودال/جلو زینب دیگه شر به پا نکن/توی گودال/بیشتر از حدِّ به خودت جفا نکن/توی گودال/جای زخم نیزه ها رو وا نکن/یک قربانی دیگه چند قطره ی آب که حقشه/یک قربانی نباید توی جای تنگ زجر بکشه/یک قربانی قبل ذبح مبادا تقصیر بکشه/

بر عفو بی حسابت، این نکته ام گواه است/گفتی که یأس از من، بالاترین گناه است/من غرق در گناهم مسکین و روسیاهم/تنها تویی پناهم لاتقنطوا گواه است/یا رب الهی العفو، یا رب الهی العفو/هرگز نمی پسندی در بر رویم ببندی/آخر کجا گریزد عبدی که بی پناه است/در دیده اشک سُرخم بر چهره رنگ زردم/مویم شده سفید و پرونده ام سیاه است/یا رب الهی العفو، یا رب الهی العفو/باز آمده ام به سویت برگشته ام به کویت/این بنده ی فراری محتاج یک نگاه است/یک یا الهی العفو جبران جرم یک عمر/یک شام قدر با تو به از هزار ماه است/یا رب الهی العفو، یا رب الهی العفو/