شب بیست و سوم رمضان، شب قدر 1402 - مهدی رسولی

هر که می‌خواست گرفتار تماشا بکند /خبرش کن که نظر بر من رسوا بکند /درد عصیان مرا کیست مداوا بکند /آمدم در بزنم، بلکه کسی وا بکند /نا امید از همه‌ام، سوی شما آمده‌ام /تو به رویم مزن ای دوست، خجالت زده‌ام /من که محتاج کریمانه‌ی بخشندگی‌م /بنده‌ی معصیتم، مایه‌ی شرمندگی‌م/خود من هم به خدا خسته از این بندگی‌م /غرق گرداب بلا شد همه‌ی زندگی‌م /درد آورده‌ام این‌جا که دوایی بکنی /توشه‌ام خالیِ خالی‌ست، عطایی بکنی/

بی تو در جاده‌ی انبوه سرازیر شدم /مثل آیات فراقیم که تفسیر شدم /اُف به دنیای بدون تو از آن سیر شدم /به خدا دیر نمودی، به خدا پیر شدم /امید فرار از دل بن‌بست بیا /تا در این سینه‌ی غم‌دیده نفس هست بیا/نام نیکی که خدا داده به دنیا مهدی/‌ذکر توحیدی موسی و مسیحا مهدی /تویی آن منتقم حضرت زهرا مهدی/پشت در فاطمه فریاد زده یا مهدی /رکن ایمان خدا در وسط شعله گسست /شیشه‌ای پشت در آنقدر لگد خورد، شکست /گریه می‌کنم از ترس سوال، از سختی راه /از ظلمت قبر با روی سیاه، با روی سیاه /باشه من رو بسوزون، بارم گناهه/نامه‌م سیاهه، انتَ الولی /باشه من رو بسوزون، حقم همینه /اما نبینه خصم علیحاجات منو می‌بینه آقا انگاری اصن/جایی برا تو نیست یا بن الحسن /شرمنده‌م از نگاهت /نذر ظهورت کاری نکردم جز ادعا /شرمنده‌م از نگاهت /اصلا شما رو یاری نکردم جز با دعا /بی اسم حسین آروم نمی‌شه غوغای دلم /دستامو بگیر آقای دلم/من از کرمت امشب چی بگم /امشب چی می‌خوام، کی میشه بازم پیش تو بیام /****/چه خوبه کربلا، مخصوصا غروب کربلا /اگه دلت گرفت حرفاتو بگو به کربلا /هوای کربلا، مخصوصا شبای کربلا /منم یه قطره از سیل زائرای کربلا /می‌میرم برای کربلا/طبیب کربلا، عطر بوی سیب کربلا/نوشته رو دلم مثل هر کتیبه، کربلا /نسیم کربلا، اصلا زندگیمه کربلا /به زیر دِینتم، احسانُ القدیم‌ کربلا

چه خوبه کربلا مخصوصا غروب کربلا/اگه دلت گرفت حرفاتو بگو به کربلا/هوای کربلا مخصوصا شبای کربلا/منم یه قطره از سیل زائرای کربلا/میمیرم برای کربلا/شب و روز از شور حرمت میگم/به همه از لطف و کرمت میگم/شعرامو یاد محتشمت میگم/از شفا بخشی علمت میگم/علمت بالا ابا عبدالله .../طبیب کربلا عطر بوی سیب کربلا/نوشته رو دلم مثل هر کتیبه کربلا/نسیم کربلا اصلا زندگیمه کربلا/به زیر دینتم احسان القدیم کربلا/مستم از شمیم کربلا .../مادرت زهرا مشکی تنم کرده/جذبه چشمات سینه زنم کرده/از خدا ممنونم که تو رو داده/کربلاتو مثل وطنم کرده/خوشی دنیا ابا عبدالله .../پرچمت بالا ابا عبدالله.../اذونه کربلا دل بی تو خزونه کربلا/شبیه مادرش شبها روضه خونه کربلا/بمیره مادرت روی دامن کیِ؟ سرت/حالا که بی کسی تو میدون کجاست برادرت/کو حُر و حبیب و اکبرت/خواهرت از تل هی به سرش میزد/غم تو آتیش به جگرش میزد/تیر آخر رو حرمله ی ملعون/وسط قلب برادرش میزد/

من ماه به ماه توی بطن مادرم /سال به سال توی آغوش بابام /قرن به قرن به زیر لحد می‌گم که علیِ آقام/اصن دنیا بی حب مولا چیه /اصن زندگی غیر روضه کجاست /اصن خلق شدمتا به عالم بگم/که این زندگی نذری مرتضی‌ست /من پرچمتو روی قله‌های عالم می‌زنم /سنگ تو رو یا علی به سینه محکم می‌زنم /هر دقیقه از عشق تو و بچه‌های تو دم می‌زنم /یا صاحب اللوا، علی، علی، علی، علی/ای شاه ماسوا، علی، علی، علی، علی/من هرچی دارم واسه پرچمت می‌دم /زندگیمو تو مسیر تو می‌رم /هرجا برم، به همه دنیا می‌گم که علیِ آقام/ینی میشه تو لحظه‎ی آخرم /روی دامن مولا باشه سرم/روی سنگ قبرم اینو حک کنید /که من تا ابد نوکر حیدرم /من پرچمتو توی قله‌های عالم می‌زنم /سنگ تو رو یا علی به سینه محکم می‌زنم /هر دقیقه از عشق تو و بچه‌های تو دم می‌زنم /یا صاحب اللوا، علی، علی، علی، علیای شاه ماسوا، علی، علی، علی، علی

چرخ زمین و زمان به کفت/قبله و قبله‌نما طرفت /مسجد و معبد و دِیر و کلیسه/به سایه‌ی ایوان نجفت/شمس آسمان، صاحب زمین، ای همیشه غالب/ قاهر العدو، والی الولی، مظهر العجائب/زمانه بر سر جنگ‌ست، یا علی مددی/مدد ز غیر تو ننگ‌ست، یا علی مددی/شاهد روز ازل، مددی، مالک ملک عمل، مددی/فاتح اول و آخر خیبر و خندق و بدر و جمل مددی/ای که می‌شود خاک مقدمت سایه‌بان افلاک/حاکم سماوات و کهکشان بر اریکه‌ی خاک/امیر عالم امکان، یا علی مددی/پرم شکسته علی جان، یا علی مددی/زمانه بر سر جنگ‌ست، یا علی مددی/مدد ز غیر تو ننگ‌ست، یا علی مددی/جان جهان مرتضی علی، آینه‌ی خیر العملی /ای که به جاه و جلال و جمال و کمال و خصال و سخا مثلی/آسمانیان در تحیر از خطبه خواندن تو/یا ابالحسن دست خالی ما و دامن تو /اسم تو ورد زبانم، یا علی مددی/به کربلا برسانم، یا علی مددی/

من توی بیراهه‌ها گم شده بودم/توی دنیایی که پر بود از سیاهی/تو یه ذرّه عشقتو به من چشوندی/تو نجاتم دادی آقا از دو راهی/انت الذی هدیتنی بین همین سینه‌زنی /و اَنتَ مصباحُ الهُدی فاِهدِنا بکربلا/لایُمکن الفِرارُ مِن حُبک یا حسین/تو روزگار بلا لاخیر الاحسین/لاخیر الاحسین.../پرچم رو گنبدت در اهتزازه/در خونتم به روی همه بازه/با تو غصه‌ای نداشتم و ندارم/یه نگات زندگی من و می‌سازه/انت الذی کفیتنی تو دین و دنیای منی /تو تکیه گاه محکمی، تو مایه نجاتمی /بابت نجات من از غوغای دنیا حسین/تو روزگار بلا لاخیر الاحسین/لاخیر الاحسین/

چون چاره نیست میروم و میگذارمت/ای پاره پاره تن بخدا میسپارمت/به کمک عمه جونت بچه ها رو خوابوندم/تو سخت ترین شام غریبون عالم/حالا توی این بیابون دنبال تو میگردم/گل نازم خیلی پریشونه حالم/کجایی گل نازم صدا کن منو بازم/بیا تا برات از دستام گهواره بسازم/لالایی لالایی یعنی الان کجایی/لالایی لالایی کجای کربلایی/لالایی لالایی نکنه رو نیزه هایی/