شب هفدهم رمضان 1402 - مهدی رسولی

رحم کن یا ایها الرحمن گدایت را ببخش/باز هم این بنده‎ ی بی‎ دست و پایت را ببخش/شمع شاهد بود ساکت گوشه ای می سوختم ‎/لطف کن پروانه‎ ی بی سر صدایت را ببخش/بر زبانم در مناجات دم افطارها/ربنا یا ربنا اغفر لنایت را ببخش/مدعی عشق بودن را، بلد بودم فقط/عشق خالص عاشق پر مدعایت را ببخش/درد دل کردم بگویم که چه دردی می ‎کشم/ای طبیب درد بی ‎درمان دوایت را ببخش/دود این شهر گناه آلوده جانم را گرفت/تا نفس در سینه می‎ گیرد هوایت را ببخش/بغض ‎هامان بغض ‎های پنجره فولادی ‎اند/بی قراران علی موسی الرضایت را ببخش/یا الهی بالحسین بالحسین بالحسین/گریه‎ کن ‎های حسین سر جدایت را ببخش/پیکرش را ریگ‎ ها خیلی اذیت می‎کنند/