شب شهادت امام حسن عسکری، مسعود پیرایش

هیچی تو حجره نیست بجز غربت و غربت داره یه بابا تو دلش فقط یه حاجت رو سر مهدی بکشه لحظه آخر دست محبت دست محبت خوبه که آرزو نبود تو دل زارش خوبه پسر با ظرف آب اومد کنارش چش بابا به آب که خورد بارونی شد حجره یه وقت مجلس روضه خونی شد اگر کشتند چرا آبت ندادند تو را زان دُر نایابت ندادند اگر کشتند چرا مویت کشیدند چو گرگی پنجه بر رویت کشیدند اگر کشتند چرا خاکت نکردند کفن بر جسم صد چاکت نکردند خوبه تو حجره خواهر و دختر نداره خوبه دم رفتن غم معجر نداره خوبه نه حرف حنجره نه حرف گودال خوبه تو روضه ش نمیره مادری از حال غریب آقام غریب آقام آقای مظلوم غریب آقام غریب آقام آقای مظلوم یوسف زهرا رو گونه ت بارون میبارید تموم عالم داشت لباس غم می پوشید ابرهای غیبت نقشه داشتن که بشینن کم کم رو خورشید خوبه خبر از جسم و نعل مرکبا نیست خوبه نیازی به حصیر و بوریا نیست چشاشو که برای همیشه بست باباش مثل رقیه روضه خون با گریه هاش یتیمی درد بی درمان یتیمی

هواتو کرده این دل تنگم دار و ندار و دلبر مایی پر میزنه دلم تا سامرا چه گنبد و چه صحن زیبایی چه نعمتی بالاتر از اینکه گدای سامرای تو باشم تمام خواهشم فقط اینه نوکر نوکرای تو باشم تو آقایی تو مولایی تو دلداری و دلبند زهرایی ابالمهدی ابالهمدی ابالمهدی ابالهمدی تو میری و مهدی عزاداره یتیم و بی کس میشه و تنها تک پسرت تو شهر سامرا میشه اسیر غصه و غمها برای غربت و غمت آقا ابر چشاش شده چه بارونی تو دست و پا میزنی تو حجره مث یه مار گزیده می مونی چشات اشکه لبات خونه داری پرپر میزنی تو این خونه ابالمهدی ابالهمدی ابالمهدی ابالهمدی دلای ما آخر هر روضه میشه روونه ی ته گودال میره کنار مادری گریون که رفته توی قتلگاه از حال هنوز صدای ناله ی مادر میرسه به گوش حسینی ها عمریه که میزنه به سینه کنار جسم بی سری زهرا قتلوک ضبحوک بنی من الماء منعوک حسین جانم حسین جانم

بی تو زبونم الکن آقا حسنی و تو احسن آقا عاشق اهل بیتم اما حسنی ام شدیدا آقا با تو من عالمی دارم آقا با تو من کی غمی دارم آقا هر کسی رو با اسمی می شناسن آقا با حسن پرچمی دارم آقا ندیدم خیر کم از تو ندیدم جز کرم از تو دعا از من کرم از تو حسن جانم حسن جانم "سر من رای" داری تو آقا سامرا داری تو حسن عسکری هستی و سپاه و لشکری داری تو جون میدیم واسه حفظ سامرا شیعه ها عاشق و هوایی تر مثل هادی ذوالفقاری و مهدی نوروزی ها فدایی تر همه اهل سحر میشیم همه مرد خطر میشیم برای تو سپر میشیم حسن جانم حسن جانم با تو خوبه بلندپروازی کاشکی بشی تو از من راضی از دامن تو مولا رفتن هزارتا میرزای شیرازی اربعین، سامرا رو هم دادی با تو بستم آقا بازم عهدی کاش بشم یاور امام عصر یا حسن یاحسن ابوالمهدی تویی امید بی کس ها من و عکس مقرنس ها تو سرداب مقدس ها حسن جانم حسن جانم

تو که با یه گوشه ی نگات غم عالم رو ز قلبم می بری الهی من بشم آقا فدات بگو این غلام سیاتو می خری تو رو جون دخترت منو بخر نوکر دیونتو حرم ببر منو بخر حرم ببر دیگه من شدم برات یه نوکر خونین جگر شکر خدا که بنامت هستم تو میخوای نوکرت باشم لایقم کن تا نوکر بزمِ عزای مادرت باشم حسین وای حسین وای شب روضه دلم یه جوریه دوای درد دلم صبوریه سر من فدای ناموس علی الهی شهید بشم تو سوریه مس قلبم الهی بشه طلا میخره دل منو امام رضا امام رضا منو پر بده برم با کفترات تا کربلا غمی نشسته میون سینه غم تو خیلی شیرینه دلخوشیم آقا تو روضه اینه مادرت داره می بینه حسین وای حسین وای

ما گدای دو یا حسن هستیم با حسینیم با حسن هستیم حسین حسین حسین حسین